December 13, 2017

Intelektuali Çam, Rasim Bebo ndërron jetë



Veprimtari e intelektuali z. Rasim Bebo ndërroi jetë më 12/12/2017. Rasim Bebo lindi më 14 prill të vitit 1926 në Shalës të Çamërisë, Shqipëri. Luftëtar trim në Batalionin Çamëria, profesor e prind i përkushtuar, në moshën 91-vjeçare, ky njeri i rrallë, nuk rreshti së shkruari, me një pasion atdhedashurie, për fatet e kombit shqiptar, teksa banon prej vitesh në SHBA, ka në shpirtin e tij të madh, një zjarr të fuqishëm, të pashuar prej vitesh, për Shqipërinë dhe Çamërinë martire. Prej 20 vitesh ai vijoi aktivitetin e tij si historian e studiues në mërgim në Çikago të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Historiani Rasim Bebo sot rendit disa libra: “DODONA”, “ZEUSI”, “SHQIPËRIA NË GJURMËT E KOHËS”, “HISTORI ME SHKRONJA GJAKU” etj dhe arrin të bëjë shtrirjen e plotë të studimeve të tij, mbi të gjithë historinë e Shqipërisë nga lashtësia deri sot. Komuniteti shqiptar në përgjithësi e njeh atë si intelektual që ka shkruar e artikuluar në mënyrë asnjëanëse për problematikën e shqiptarëve të diasporës, çështjes së origjinës pellazgo-ilire dhe në veçanti të kauzës së shqiptarëve të Çamërisë.

December 12, 2017

Mirë se të gjej Çamëri!

Mirë se të gjej Çamëri!
Bilal,vëllai im, gëzohu,
S’ka më “Lamtumirë Çamëri”,
Jam kthyer në trojet e mia stërgjyshore,
Dhe të tjerët çamë pas më vinë.
Tani ,
Të gjitha udhët tona,
Si krah gëzimi,
Zgjaten në jug,
Rrugën e kthimit na e tregojnë ,
Të vdekurit e pa varr,
Ndërsa varret stërgjyshore,
Sheshuar nga dora e të huajit,
Si barqe grash shtatzënash u frynë,
Ngarkuar nga pritja e malli,
Qajnë, qeshin, ulërinë,
Avllitë e muret e myshkuara nga malli,
Zgjatin krahët, i përqafoj e i puth,
Gurë më gurë, brrinjë më brrinjë,
E u them me lot në sy,
Mirë se të gjej Çamëri!
Pastaj,
Pastroj hirin në vatër,
Ku zjarrin të ndezur lamë,
Shtatëdhjetë e pesë vjet pa u fshirë.
Ndez zjarrin më shpirtin tim,
Bardha, gruaja, mbi pirosti vë kusinë,
Mëngjezin të na përgatisë...
Unë dalë në shkallë e me sy bëj numërimin,
E hipotekimin e ri.
Erën ftoj të më numërojë ullinjtë,
Vet dot si numroj, janë mbi pesëmilë,
Arat në fushën e Kestrinës ,
E kullotat në Malin e Thatë,
Ku kullosja milëra bagët
Të sosur s'kanë...
Në këtë ekstazë gëzimi superior,
Çahet qielli e rrjedhin rrezet,
Nga ku më zbresin e ulen mbi supe,
Dymbëdhjetë perëndi.
Më marrin e shkojmë në Dodonë,
Bëjmë të bekimit ceremoni,
Mos u harrofsh e mos vdeksh kurrë,
E madhërishmja Çamëri!
Me këtë bekim Zoti,
Në Artë e Pargë shkojmë,
Vëmë sinoret e kurora me ulli,
Nga ai që priti Uliksin,
Dhe një kupë me klumësht ,
Nga gjiri i Ambrakisë pimë,
Ngjitemi në Sulin shqiptar,
Nxjerrim Marko Boçarin nga një shkëmb,
E kthehemi, hamë mëngjezin në Lopsin tim...
Bilal, vëllai im,
Hark ylberi i Çamërisë,
Ngrihu,
S'ka kohë për vdekje,
S'ka kohë për t'u dergjur në varr-rënkimë,
Eja me mua në këtë kthim biblik,
Ngarkuar me eshtrat e të pakallurve në shpinë,
T'ju themi këtyre viseve thesprote,
"Det me portokalle e ullinj",
Mirë se të gjejmë Çamëri...!
Nga Hekuran Halili. Bisedë me poetin Bilal Xhaferi, që shkroi në vitet gjashtëdhjetë të famshmen 'Baladë Çame'.

December 6, 2017

Chameria's Human rights are inalienable - Lighting the Way

Lighting the Way for Human Rights
23 Landmarks Around the World to Serve as Beacons of Hope on December 10


(New York, December 6, 2017) – Human Rights Watch has arranged for 23 landmarks across the globe to shine bright blue on December 10, 2017, to celebrate Human Rights Day, the organization announced today. From New York to Sydney, Taipei to Toronto, the world will glow blue in solidarity with the global human rights movement and the principles and values that Human Rights Watch works to defend throughout the year – like human dignity, nondiscrimination, and justice for all.
“This is a crucial time to spotlight the universal principles and values of the human rights movement,” said Kenneth Roth, executive director of Human Rights Watch. “When basic freedoms are under threat, this global expression of solidarity is an act of defiance, a call to action to oppose those who want to turn back the clock on human rights.”
Countries across the globe honor Human Rights Day each year to mark the adoption in 1948 of theUniversal Declaration of Human Rights. Human Rights Watch staff members are engaging the public in many of the more than 90 countries where they work to start meaningful conversations in communities about the importance of human rights, and what we can all do to protect them.
Since 2013, the New York City’s Empire State Building – home to the Human Rights Watch global headquarters – has lit its spire in blue lights to commemorate Human Rights Day. This year, the following landmarks around the world will shine blue:
  • Empire State Building, New York (US)
  • Freedom Tower, Miami (US)
  • John Hancock Tower, Chicago (US)
  • San Francisco City Hall, San Francisco (US)
  • 3D Toronto Sign at Nathan Phillips Square, Toronto (Canada)
  • CN Tower, Toronto (Canada)
  • Jet d’Eau, Geneva (Switzerland)
  • Beirut National Museum, Beirut (Lebanon)
  • Sydney Opera House, Sydney (Australia)
  • Paulskirche, Frankfurt (Germany)
  • Taipei 101 and 12 surrounding buildings, Taipei (Taiwan)
    • TWTC International Trade Building, HOMEHOTEL, NEO 19, Kelit International Co., Ltd., CPC Corporation, Walsin Lihwa Corp., Farglory Financial Center, Uni-Ustyle Department Stores-Taipei, Shin Kong Xinyi Financial Center, President International Development Corporation (PIDC), W Taipei, President Enterprise Corporation Tower
Human Rights Watch, an independent, international organization founded in 1978, is known for its accurate fact-finding, impartial reporting, and targeted advocacy, often in partnership with local human rights groups. The 450 staff members based around the world work to end human rights violations by thoroughly and impartially investigating and exposing abuses, pressing for policy changes to improve human rights, and seeking to bring abusers to justice. Human Rights Watch accepts no government funding.
Traditional on-the-ground fact-finding, combined with new technologies and innovative advocacy, helps keep Human Rights Watch on the cutting edge of promoting respect for human rights worldwide.
“Illuminating these iconic buildings embodies how the human rights movement shines a spotlight of shame on human rights violations wherever they occur,” Roth said. “The lighted buildings are beacons of hope for people around the world who are fighting for their rights.”


Litari grek, si i Nastradinit jashtë varrit

Nga Hasan LUÇI
Bisedimet treditore në Kretë mes ministrave të Jashtëm, shqiptar e grek, mbaruan me premtime për t’i vazhduar edhe në Tiranë, inshalla jo në kalendat greke, por si duken bathët janë ende disi larg pashkët, se “Kali i Trojës” veproi me dinakëri për të mos dhënë asnjë fjalë të fundit, pra vijon hiq e mos këput, duke kërkuar gjoja me mirësjellje çështjet kryesore t’i fitojë vetë, megjithëse Tirana sikur ka vënë shpresa për ndonjë marrëveshje, që të mos marrë veton greke në bisedimet me BE. Por, asnjëra palë, në fakt, nuk thotë se ku fle lepuri në të vërtetë, megjithëse Shqipëria hodhi problemet në tavolinë për zgjidhje. Po shpjegohem më troç. Pak njerëz e dinë të vërtetën e pamohueshme të skalitur në muret ballorë hyrës të altarit të demokracisë greke, parlamentit helen në Athinë, aty ku bëjnë roje palikarët, që kundrohen nga vizitorët e shumtë nga e gjithë bota, shumica e të cilëve nuk i lexojnë me vëmendje dhe nuk i kuptojnë parullat e gdhendura në shpinën e rojeve që patrullojnë madhërishëm me fustanellën kombëtare shqiptare. Siç dëshmojnë këto parulla shovene, po japim këtu përkthimin e një pjesë të tyre, të miratuara nga Kushtetuta e “Idesë së madhe” greke: 1.“Këlcyra-Përmet-Ostrovica-Pogradec-Rupeh-Perigori-Kreta-El Alamin-Rimini-Rubik-Dodekanezi-Korea-Qipros”; 2. “Pindi-Borova-Korça-Kallamas-Tomori-Trebeshina-Himara-Gjirokastër 731=Bubësi-Kalibaq”! Këto parulla shovene zyrtare të demokracisë greke historike propagandohen edhe në kartolinat për turistët që t’i kushtojnë vëmendjen e tyre vizitës para parlamentit, ku shohin pamjen folklorike të paradës së rojeve dhe të lexojnë parullat e stërmëdha në ato mure ballore. Këto parulla nuk tregojnë as më pak, as më shumë, veç kufijtë e perandorisë bizantine (megjithëse grekët shprehen edhe për atë deri në Hindi të Aleksandrit të Madh), që duan të rindërtojnë sërish grekët e sotëm e të ardhshëm, duke synuar të gllabërojnë edhe më, siç u ndihu fati më 1913 në Konferencën e Ambasadorëve në Londër, troje të kombeve fqinje shekullore dhe në mënyrë të veçantë, siç kërkojnë edhe sot, të ashtuquajturin “Vorio Epir” d.m.th., Shqipërinë e Jugut deri në Shkumbin, si program minimal se oreksi është edhe më i madh deri në Mat të paktën. Këto nuk janë përralla, por plane grekomëdhenj të hartuar.
Pse po hesht ambasada jonë në Athinë, deputetët e deri kryeqeveritarë që i kanë parë këto parulla shovene!? Vetë kam shkruar edhe më parë, por nuk kam parë ndonjë reagim për t’i gjuajtur me top orekset greke parlamentare.
Kjo është politika shovene e pandryshueshme dhe e pabisedueshme greke qysh nga 1844, kur u zyrtarizua “Ideja e Madhe” si platformë akademike, gjeostrategjike, prandaj edhe sot Greqia zyrtare nxit me çdo mënyrë filogrekët e çdo ngjyre, që të zgjerojnë territoret e pakicës greke, siç po bëjnë me Himarën, ku nga 7 fshatra vetëm në tre flitet greqisht, po ku gratë flasin e qajnë në shqip në atdheun e tyre, se greqishtja s’është gjuhë e nënës, por e tregtisë me fqinjin. Po shkruajmë shkurt për kujtesë, se si filloi e veproi Greqia që nga shek. XIX për synimet shovene ndaj trojeve pellazgo-iliro-shqiptare, autoktone, natyrore e historike, sipas strategjisë së përpunuar me kohë:
Shqiptarët kanë dhanë ndihmesën më të çmuar për çlirimin e popujve të tjerë dhe sidomos për fqinjën Greqi, se kishin kaluar të mira e të këqija së bashku nga pushtuesit e huaj në shekuj. Por këta u tradhtuan në mënyrën më të poshtër, se me forcimin e shtetit grek në shek. XIX filluan gjoja problemet e pazgjidhura se Greqia shpiku platformën akademike ideo-politike shovene “Ideja e Madhe”(Megalloidea). Pasi u forcua edhe kisha greke, në krye të punëve, thelloi si udhërrëfyese egoizmin dhe dallimet fetare dhe etnike, duke shpallur fenë ortodokse si bazë për kombësinë greke të krejt njerëzve të besimit ortodoks. Aq i ashpër u bë ky sulm sa edhe arvanitët, që iu përkushtuan me heroizëm çlirimit të Greqisë, duhej të pranonin se ishin safi grekë ortodoksë. Jo vetëm kaq, por kisha greke nisi synimet shovene dhe për shqiptarët e besimit mysliman, duke i quajtur turq (otomanë) apo ndryshe, siç shprehen filogrekët apo grekomanët, “turkoshakë”. U ndalua gjuha shqipe që flitej edhe në parlamentin grek, por edhe për t’u folur në mjedise publike. Siç dihet, në 1823-1825 Athina e Akropoli ishin në duar të arvanitasve kur numri më i madh i heronjve të revolucionit grek janë arvanitët, të cilët qenë brumi më i fuqishëm në krijimin e Greqisë së re dhe atëherë në Athinë, si sot në rrethinat e saj në 20 fshatra dhe në 600 fshatra në gjithë Greqinë, flitej e flitet shqip, por ne nuk kërkojmë autonominë e Athinës e ishujve ku flitet ende shqip, siç kërkojnë grekët edhe për Himarën e më gjerë, ku jetojnë vetëm shqiptarë autoktonë, por kërkojmë liritë e të drejtat e tyre etnike, sipas standardeve të BE,OKB,OSBE etj.
Qysh në vitet ’50 të shek.XIX bandat greke të Grivas filluan sulmet e masakrat në trojet shqiptare fqinjë, duke kulmuar me luftën e Lëkurësit në 1878, ku shqiptarët u dhanë një mësim të mirë për turpin e Greqisë. Perandoria osmane dhe Patriarkana, në marrëveshje kriminale, filluan t’i dhuronin Greqisë troje shqiptare. Ndaluan shkollat shqipe dhe mbollën shkollat osmane, greke, italiane, rumune etj. Por, sidomos në luftërat ballkanase dhe pas Luftës së Parë Botërore, Greqia e Serbia realizuan copëtimin tragjik të trojeve shqiptare dhe spastrimin e kombit grek nga jo ortodoksët, me metodat më barbare, bënë masakra, shpronësuan dhe dëbuan me dhunë të gjithë banorët autoktonë të etnisë shqiptare nga trojet e veta, sidomos me marrëveshjen e shkëmbimit të popullsisë me Turqinë, siç bëri më vonë edhe ish- Jugosllavia po me Turqinë. Ngjarjet tepër tragjike ishin edhe shkretimi i Shqipërisë së Jugut në 1912-1914, pas agresionit në Janinë më 1913; masakrimi i çamëve myslimanë të Çamërisë (Thesprotisë), ku shteti grek bëri gjenocid disa herë deri në atë zervist dhe me provokacionet e gushtit 1949, veç “autonomisë së Vorio Epirit” në Gjirokastër me Zografon e Kotokon etj. dhe në trojet shqiptare mbollën sillogjet “vorio epirote” të spiunazhit grek. Në këto klima dhune të stuhishme, këto kasaphana dhe dhunë e përbindshme greke i detyruan arvanitët e besimit ortodoks të “heqin” dorë nga origjina arbërore shumë shekullore dhe mësuan gjuhën greke, por në shtëpi ruajnë gjuhën e traditat atdhetare, ndërsa Greqia i harroi heronjtë arvanitas çlirimtarë të saj. Kjo trysni shovene e mostolerancë grekomadhe nuk ndodhi në Itali me arbëreshët ortodoksë e katolikë. Greqia ua ndaloi gjuhën shqipe arvanitasve dhe çamëve për të mos guxuar të njiheshin si pakicë etnike, gjë që ua mohuan gjithë pakicave në Greqi. Megjithëse, siç i kërkoi Greqisë edhe zonja Merkel, të shikonte popullsinë se sa janë grekë safi e sa shqiptarë, Greqia nuk shprehet kurrsesi se grekët dalin pakicë! Greqia nxit zagarë arvanitas e grekë etj. që sulmojnë shqiptarët, vranë dhjetëra atdhetarë shqiptarë, nxitën racizmin e synimet grekomëdha, duke vrarë edhe grekë si Aristidh Kolën që tregohej tolerantë e miqësor me shqiptarët, si arvanitas. Greqia nxjerr thonjtë gjakësore për të harruar krizat e saj ciklike, duke nxitur pa pushim historianë, gazetarë etj. të helmuar nga nacionalizmi shoven, tuberkuloz i pashëruar grek për të ndikuar edhe brezat e ardhshëm. Po historia shkencore nuk zhbëhet si duan palikarët grekë, sipas qejfit. Është e palejueshme gjuha e vjetër diplomatike zyrtare greke agresive ndaj shqiptarëve në trojet e veta etnike. Shteti shqiptar nuk ka provokuar kurrë shtetin grek në asnjë mënyrë, ndërsa Greqia zyrtare ka bërë me qindra provokacione, agresione e krime të përbindshme ndaj shqiptarëve në trojet e veta dhe ndaj arvanitasve, dhe s’ka kërkuar kurrë falje, pa le më të dëmshpërblejë viktimat e terrorit diktatorial grekomadh. Kjo është historia dhe mos u vijë keq grekëve për t’u thënë të vërtetat në sy me këtë gjuhë, siç e meritojnë se nuk mund të flitet ndryshe me ta kur ata ngulin këmbë si mushka në qëndrimet e tyre shovene. Greqia spekulon me historinë e vet e jo më me historinë e marrëdhënieve me fqinjët, sidomos me historinë shqiptare që nga Homeri, Enea etj. sidomos nga Tuqididi etj. që nisi veprimtarinë shovene për mohimin e përvetësimin e historisë së shqiptarëve, megjithëse historianë grekë kanë dokumentuar të kundërtën e pamohueshme, që sa vjen e del në dritë, që nga pellazgët, pasi grekët nuk i lexojnë dot mbetjet arkeologjike me gjuhën e tyre tri llojesh deri sot, se ato lexohen shqip.
Sot Greqia, nga zori dhe pak me dashje, bën sikur do të zbusë konfliktet e ngërçin mes dy vendeve, por sërish zyrtarët nuk heqin dorë nga provokimet e sulmet diplomatike nga mediat private, zyrtare dhe deri të kryeministrat e presidentët grekë. Ende duan të bëjnë plasdarmë greke një pjesë të mirë të detit shqiptar në Jon, varrezat greke, të cilat i mbushën edhe me kockat e shqiptarëve në Kosinë e gjetkë, duke mos u kënaqur me zgjidhjet siç bënë italianët e gjermanët; me shkollat greke, me kërkesat për zgjerimin e territorit të pakicës greke, me mos pranimin e kufirit tokësor e piramidave kufitare, që pjesërisht i kanë kapur me dhunë, pa pranuar asnjë marrëveshje kufitare më parë; me mos heqjen e ligjit të luftës; me zaptimin e kishës shqiptare autoqefale nga Janullatosi e priftërinjtë, siç bënin dhespotët grekë gjithmonë; me sillogjet “vorio-epirote” brenda Shqipërisë dhe ato panepirote në diasporë, veç atyre në Greqi etj., të cilët janë çerdhe spiunazhi të provuara me fakte dhe nga gjyqet e shumta; me përpjekjet për të blerë pakicën greke e shqiptarët me pensione etj. Për këto qëllime Greqia ka vënë në lëvizje PBDNj, “Omonian” etj. dhe konsullatat e ambasadën në vendin tonë.
Ky qëndrim permanent grek u ndihmua nga aleatët esatpashistë, si Sali Berisha e Lulzim Basha etj., që bënë një traktat miqësie kallb; marrëveshjet e detit e të varrezave greke e tjera hinere, që do zbulohen, të cilat u dhanë dorë grekëve të këmbëngulin ende në fitore, duke shpresuar në përçarjen e shqiptarëve dhe në mangësitë e politikës shqiptare, që nuk ua kthen grekëve më të njëjtën monedhë, pasi e drejta është me shqiptarët dhe jo me Greqinë megalloideiste. Ka perënduar koha e Spiromilove, Zografove, Kotokove, Duleve, Bollanove etj. zare greke, që për çdo ngjarje vrapojnë në Athinë për të marrë udhëzimet dhe pastaj kthehen e lehin pa pushim për “demokracinë” greke dhe synimet e mbrapshta në shekuj tashmë.
Edhe BE nuk po bën atë që ka për detyrë institucionale për t’i ndalur sulmet e anëtarit të tij Greqi, e cila nuk zbaton rregullat themelore të BE, pa le më fqinjësinë e mirë, dhe pranon kërkesat greke deri veton për t’i bërë presion jo vetëm Shqipërisë, por edhe vetë BE-së, duke e kërcënuar me aleatin ortodoks rus për lëshime gjeostrategjike në Mesdhe, për t’u mbrojtur edhe nga Turqia nëse nuk përmbushen orekset grekomëdha. BE nuk reflekton aspak me drejtësi dhe t’i hapë arkivat për të parë krimet e copëtimit të trojeve shqiptare etj. nga paraardhësit e tyre, dhe sipas politikës së sotme integruese, të jap drejtësinë e munguar për të drejtat dhe liritë e shqiptarëve në trojet e veta dhe të shqiptarëve në Greqi. BE, siç pohoi z.Hahn, “Duhet të punojmë së bashku për të korrigjuar së bashku”, por këto fjalë janë si era me shiun, për brenda e jashtë vendit tonë, pa masa reale e të qëndrueshme, pasi duhet biseduar hapur, duke vënë gishtin në plagët e kaluara dhe jo me diplomaci dhelparake. Këto lëshime e trimërojnë Greqinë, pasi grekët, si të majtë dhe të djathtë, apo edhe “Agimi i Artë” fashist etj. janë të gjithë në një mendje për synimet ndaj trojeve shqiptare. Grekët janë trimëruar gjithmonë se gështenjat nga zjarri i kanë nxjerr me forcën e aleatëve në çdo kohë. Edhe me mërgatën ekonomike të re shqiptare në Greqi, qeveritë greke bëjnë të fortin dhe qeveritë shqiptare më tepër heshtin apo kuisin disi rrallë për të mos pësuar hatatë nga Greqia fuqimadhe, e cila ka kërcënuar Shqipërinë, edhe me forcën ushtarake para pak kohësh, duke mburrur forcën e vet, megjithëse është anëtare e NATO-s.
Greqia duhet t’i thërrasë mirë mendjes, se Ballkani, i bërë fuçi baruti nga fqinjët shovenë e fuqitë e mëdha, nuk ka gjasa të ribëhet sërish, pasi kohët kanë ndryshuar dhe faktori shqiptar, Shqipëria e Kosova dhe shqiptarët ende të kolonizuar, tashmë dalin forcë e qëndrueshmërisë së gjendjes në Ballkan. Po edhe arvanitët e çamët nuk janë më në letargjinë e dhunës grekomadhe, se po ndërgjegjësohen për liritë dhe të drejtat e tyre. Lëvizja e vetëvendosjes së popujve po rindizet, se mjaft kanë vuajtur e vuajnë nga padronët skllavopronarë, feudalë e kapitalistë. Greqia po vuan nga krizat e forta ekonomike e të ndërgjegjes me bëmat e saj dhe miqtë nuk do t’i japin dorë sa herë u teket dhe u rrezikohet pushteti afendikonjve grekë shovenë, që provokojnë rëndë edhe miqtë e aleatët e vet të vjetër e të rinj. Si të duan le të veprojnë, por kokën do ta hanë një ditë nga vetë populli grek.
Ne si shqiptarë duhet të jemi më tepër vigjilentë në këto koniunktura euroatlantike e globaliste të mbarsura me sfida të rrezikshme për të gjithë botën, se planet subversive po ziejnë në kazanët e mirënjohura tashmë nga opinioni publik. Në veçanti duhet të jemi vigjilentë në rrjedhat e sotme integruese me grekët, serbët, malazeztë e maqedonasit, që nuk kanë nxjerrë ende mësime nga dështimet brenda e jashtë vendit të tyre.
I uroj qeverisë “Edi Rama” të bëjë detyrat atdhetare të shtëpisë me kujdes e maturi, se “Kali i Trojës” nuk heq dorë kurrsesi nga huqet e xanxat shekullore. Duhet ruajtur shumë nga kompromiset e klimës integruese në BE, gjoja për hir të edukimit të brezave të rinj me historinë e re, duke cenuar historinë reale, siç ka ndodhur, duke i hequr sharjet, fyerjet etj. që fqinjët i kanë më të thekura se ne kundër ne shqiptarëve. Kështu më tepër duhet të ndryshojë mendësia e fqinjëve se sa e jona gjithmonë tolerante, e matur, pa agresivitet. Greqia nuk duhet të tundi më flamujt e fitores e drejtësisë shovene dhe aleatët e saj të ngushtë duhet të marrin guximin t’i heqin veshin pak, se po i turpëron ende. Çështja çame nuk duhet mbyllur në asnjë mënyrë, si më kryesorja. Asnjë pëllëmbë tokë, det e piramidë nuk duhet të bëhet kurrë punë pazari as me grekët, as me serbët, as me malazeztë, as me maqedonasit! Është koha të mbrojmë më së miri veten dhe brezat e ardhshëm!  gsh.al

December 6, 2016

Tubim Paqesor Tek Konsullata Greke - Chicago

Me date 10 Dhjetor eshte dita Nderkombetare e te Drejtave te Njeriut. Ne ora 12 do te mbahet nje tubim paqesor perball Konsullates Greke ne Chicago per te kerkuar te drejtat e mohuara kundrejt popullsise Came ne Greqi.

10 NENET E DEKLARATËS PËR TË DREJTAT E NJERIUT QË GREQIA PO SHKEL ME ÇAMËT





68 vjet kanë kaluar pas adoptimit të Deklaratës Universale për të Drejtat e Njeriut në 1948 dhe shteti pushtues grek shkel katërcipërisht mbi 10 nenet kryesore të kësaj deklarate. 
Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut (DUDNj) është një deklaratë e miratuar nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara më 10 dhjetor 1948 në Paris. Deklarata lindi si përgjigje ndaj tmerreve të Luftës së Dytë Botërore dhe përfaqëson përpjekjen e parë globale për të artikuluar mbrojtjen e atyre të drejtave që shumë njerëz besonin se ishin të drejta themelore që i takojnë të gjitha qenieve njerëzore. Deklarata përbëhet nga 30 artikuj, të cilët janë përpunuar gjatë viteve në vijinm nga traktate ndërkombëtare, transferta ekonomike, instrumente rajonale të të drejtave të njeriut (ku spikat Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut), kushtetutat kombëtare, dhe ligje të tjera. Karta Ndërkombëtare e të Drejtave të Njeriut përbëhet nga Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut, Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore, dhe Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Civile dhe Politike, me dy Protokolle opsionale. Këto dy Konventa, të cilat shtjellojnë më tej të drejtat e njeriut, u miratuan nga Asambleja e Përgjithshme e OKB në vitin 1966. Në vitin 1976, pasi Konventat ishin ratifikuar nga mjaftueshëm shtete anëtare për të hyrë në fuqi dhe qysh nga ky moment Karta Ndërkombëtare e të Drejtave të Njeriut mori fuqi në ligjin ndërkombëtar,
Artikujt              Të drejtat e mbrojtura
Artikulli 1             E drejta e Barazisë   
Artikulli 2             Liria nga Diskriminimi    
Artikulli 3             E drejta e Jetës, Lirisë, Sigurisë personale       
Artikulli 5             Liria nga Tortura dhe Trajtimi çnjerëzor 
Artikulli 9             E drejta nga Arresti i padrejtë dhe Dëbimi
Artikulli 13           E drejta për të Lëvizur lirisht brenda dhe jashtë Vendit  
Artikulli 17           E drejta për të Zotëruar Pronë
Artikulli 20           E drejta e Tubimit paqësor dhe Asocimit
Artikulli 26           E drejta e Edukimit
Artikulli 29           Detyrat komunitare për Zhvillim të Lirë dhe të Plotë

ASAMBLEJA E PËRGJITHSHME e OKB-së shpall këtë DEKLARATË UNIVERSALE PËR TË DREJTAT E NJERIUT si ideal të përbashkёt të cilin duhet ta arrijnë të gjithë popujt dhe të gjitha kombet, në mënyrë që çdo njeri dhe çdo organizëm i shoqërisë, duke pasur parasysh gjithnjë këtë Deklaratë, të synojnë që me anë të arsimit dhe edukimit, t’i kontribuojnë respektimit të këtyre të drejtave dhe lirive dhe që me masa progresive kombëtare dhe ndërkombëtare të sigurojnë njohjen dhe zbatimin e tyre të përgjithshëm dhe të njëmendtë, si midis popujve të vetë shteteve anëtare, ashtu edhe midis popujve të atyre territoreve që ndodhen nën administrimin e tyre.
Neni 1.
Të gjithë njerëzit lindin të lirë dhe të barabartë në pikëpamje të dinjitetit dhe të të drejtave. Ata janë të pajisur me arsye dhe ndërgjegje dhe duhet të sillen ndaj njëri tjetrit në njё frymë vëllazërore.
Neni 2.
Secilit i përkasin të gjitha të drejtat dhe liritë e shpallura në këtë Deklaratë pa kurrfarë dallimesh në pikëpamje të racës, ngjyrës, seksit, gjuhës, fesё, mendimit politik ose çdo mendimi tjetër, të prejardhjes kombëtare a shoqërore, të pasurisë, të lindjes apo të ndonjё gjendje tjetёr juridike.
Pёrveç kёsaj, nuk do të bëhen kurrfarë dallimesh në bazë të statusit politik, juridik apo ndërkombëtar të vendit ose territorit të cilit i përket ndonjë individ, qoftë kur ky vend ose territor është i pavarur, apo kur ndodhet nën kujdestari ose është jovetëqeverisës a nën çfarëdo kufizimi tjetër të sovranitetit.
Neni 3,
Secili ka të drejtë të jetojë, të jetë i lirë dhe të ketë siguri vetiake.
Neni 5.
Askush nuk duhet t’i nënshtrohet torturës, a trajtimeve ose dёnimeve të tjera mizore, çnjerёzore ose poshtёruese.
Neni 9.
Askush nuk duhet tё arrestohet, të burgoset, ose të dëbohet arbitrarisht.
Neni 13.
  1. Secili ka të drejtën e lirisë së qarkullimit dhe tё zgjedhjes sё vendbanimit brenda kufijve të njё shteti.
  1. Secili ka të drejtë të braktisё cilindo vend, duke përfshirë këtu edhe vendin e tij, si dhe të kthehet në vendin e tij.
Neni 15.
  1. Secili ka të drejtën e një shtetësie.
  2. Askush nuk duhet të privohet arbitrarisht nga shtetësia e tij, e as nga e drejta për të ndërruar shtetësinë.
Neni 17.
  1. Secili ka të drejtë të ketë pasuri, vetë dhe në bashkësi me të tjerët.
  2. Askush nuk duhet të privohet arbitrarisht nga pasuria e tij.
Neni 20.
  1. Secili ka të drejtën e lirisë së mbledhjes dhe bashkimit paqësor.
  2. Askush nuk mund të detyrohet t’i takojё ndonjë shoqate.
Neni 26.
  1. Secili ka të drejtën e arsimit. Arsimi duhet të jetë falas, të paktёn në fazat e arsimit fillor dhe themelor. Arsimi fillor është i detyrueshëm. Arsimi teknik dhe profesional duhet të jetё i pёrgjithshёm, ndёrsa arsimi i lartë duhet t’u bëhet i mundshëm të gjithëve në mёnyrё tё barabartё nё bazë të aftёsisё.
  1. Arsimi duhet të synojё zhvillimin e plotë tё personalitetit të njeriut dhe forcimin e respektimit të të drejtave dhe lirive themelore tё njeriut. Ai duhet të nxitë mirёkuptimin, tolerancën dhe miqësinë midis të gjitha kombeve, grupeve raciale ose fetare, si dhe veprimtarinë e Kombeve të Bashkuara për ruajtjen e paqes.
  1. Prindёrit kanё tё drejtёn parёsore pёr zgjedhjen e llojit tё arsimit pёr fёmijёt e tyre.
Neni 29.
  1. Secili ka detyrime ndaj bashkësisё ku vetёm aty i mundёsohet zhvillimi i lirë dhe i plotë i personalitetit të tij.
  1. Në ushtrimin e tё drejtave dhe lirive të veta, secili do t’u nënshtrohet vetëm atyre kufizimeve të cilat janë pёrcaktuar me ligj, vetёm me qëllim të sigurimit tё njohjes dhe tё respektimit tё domosdoshёm tё tё drejtave dhe lirive të të tjerëve dhe të plotësimit tё kërkesave tё drejta të moralit, tё rendit publik dhe tё mirëqenies së përgjithshme në njё shoqëri demokratike.
  1. Këto të drejta dhe liri kurrsesi nuk mund të ushtrohen në kundërshtim me qëllimet dhe parimet e Kombeve të Bashkuara.